18 Mart 2014 Salı

Merhaba;


Bebeğinizin kalp atış seslerini duyma, cinsiyetini öğrenme, isim düşünme, odasını hazırlama derken heyecanlı bekleyiş biter ve yavrunuz dünyaya gözlerini açar.  Bir anda hayatınızın anlamı değişir. Bebeğiniz büyüdükçe ister istemez, onun davranışlarını çevresindeki yaşıtlarıyla kıyaslarsınız. Ebeveynlere sorular sormaya başlarsınız. " Benim çocuğum bunları yapıyor, sizinki de böyle mi?"

Bazen anne babanın, bazen de eş dost’ un dikkatini çeken  farklılıklar ortaya çıkar. “Babası da geç konuşmuş, dayısı gibi çekingen…”   Kafanızda bin tane soru işareti oluşur. “Bu çocuk konuşmuyor, yaşıtları gibi değil, düzgün oyun oynamıyor, çok hareketli, dikkati dağınık, saldırgan, tembel… ” 

Ve nihayet bir uzmana götürüp sorunun ne olduğunu anlamaya çalışırsınız. Bazen doktorun dediklerini duymak istemez, başka uzmanlara gidersiniz. Bu koşturma içinde, herkes size “zaman kaybetmeden eğitime başlasın. der. Nasıl bir kurum olmalı? , Öğretmenin özellikleri neler olmalı?, Eğitimde nelere dikkat etmeliyim?, Çocuğuma nasıl davranmalıyım? , Bunu nasıl öğreteceğim? , Peki şimdi ben ne yapmalıyım? gibi sorular sorular…

Amacım bu meşakkatli yolda ailelere, normal ve farklı gelişen çocuklardaki on yıllık bilgi ve deneyimlerimi paylaşarak, birlikte kocaman bir aile olmaktır.

Blog açmam konusunda beni destekleyen aileme, arkadaşlarıma kısaca herkese teşekkür ederim.

Unutmayın HER ÇOCUK FARKLI GELİŞİR!..


                                                                                  

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder