Down sendromu, genetik yapıdaki düzensizlik sonucunda, 21. kromozom çiftinde bir fazla kromozom bulunması sebebiyle yaşanan bir durumdur. Yani 46 kromozom olması gerekirken, 47 kromozoma sahip olmak bu durumun ortaya çıkmasına sebep olur.
Gebelik döneminde yapılacak üçlü tarama testi, ikili tarama testi, ultrasonografi ve diğer testler sayesinde down sendromu teşhis edilebilir. DOWN SENDROMUNUN BELİRTİLERİ NELERDİR?
Hamilelik döneminde ve doğumda belirlenen rahatsızlığı taşıyan bebekler,
* Doğduklarında farklı yüz yapılarıyla dikkat çekerler.
* Kulakları kafasına göre daha küçük,
* Burunlarının kök bölümü yassı,
* Gözler birbirinden daha uzak ve çekik yapıdadır.
* Ense kısmı boğumlu,
* Dil konuşma sorunu yaratacak derecede geniş,
* El yapıları kısa, tombul ve geniş yapıdadır. Bu bebeklerin avuç içlerinde tek çizgi bulunur. Bu belirti sadece tek avuçta görülebilir.
* Serçe parmak içe doğru kıvrık, vücut yapısı tıknaz ve kısadır. İlk bakışta diğer bebeklerden farklı görünmeyen Down sendromlu bebeklerin hareketleri daha azdır ve daha “gevşek”tirler. Buna bağlı olarak hareket yetenekleri normal bebeklere göre gecikmeli olabilir. Bu bebeklerde kalp ve solunum hastalıklarından kayıplar yaşanabilir. Bu çocukların iyi bir bakım sağlandığında yaşam süreleri uzatılabilmektedir.
DOWN SENDROMU TEDAVİSİ NASIL YAPILIR?
Bu durumun özel bir tedavisi bulunmamaktadır. Kromozom farklılığından dolayı ortaya çıkan yapısal bozuklukların tedavisi vardır. Kalp sorunlarının, gözlerdeki bozukluğun, dişlerin, duyma yeteneğiyle ilgili sorunları azaltmak ve zeka seviyesini artırmak için uzman kontrolünde olunmalıdır.
DOWN SENDROMLU BİREYİN EĞİTİMİ NASIL OLMALI?
Ebeveyn günün belli bir zamanını çocuğunun eğitimine ayırmalıdır.
- Bebek çeşitli sertlikte, tüylü, tüysüz örtüler, hışırtılı kağıtlar üzerine yatırılarak, derisinin bu farklı düzeylerden çeşitli uyarılar alması sağlanmalıdır.
- Kol ve bacaklarını az hareket ettiriyorsa, hareketler pasif olarak, en iyisi de banyo sonrası ve güneşlenme sırasında yaptırılmalıdır. Bu hareketler şarkı söyleyerek ritmik bir şekilde yaptırılırsa bebekler olaya daha çok katılırlar.
- Objeleri tutamıyorsa, elleri ile kavratmalı, tutmasına yardımcı olunmalıdır.
- Bebeğin pozisyonu değiştirilerek (yüzüstü veya yan) çok şey görmesi sağlanmalıdır. Yatağının üzerine asılacak objeler göz kaslarını, kol ve bacak kaslarını geliştirir.
- Ses çıkartmaya, konuşmaya teşvik etmek gerekir. (Farklı ses tonlarında konuşmak, şarkı söylemek vb.)
- Çocuğu sürekli kucakta taşımak; hareketlerini kısıtlayarak, gelişimini ve öğrenmesini geciktirecektir. Çocuğun daima hareketleri serbest olmalıdır.
- Down sendromlu bireyler, bakarak ve taklit ederek daha kolay öğrenirler. Öğretilmek istenen davranış, sözden çok karşısında taklit ederek öğretilmeye çalışılmalıdır. Burada dikkat edilmesi gereken nokta; öğretilecek davranışların basamaklara ayrılması ve bir basamak öğrenilmeden diğerine geçilmemesidir.
- Çocuğun yaşıtları ile sık sık birlikte oynaması, onlardan yeni davranışlar öğrenmesi ve konuşmaya zorlanması açısından çok önemlidir.
- Down Sendrom’lu çocukların % 60’ı okuma - yazma ve toplama-çıkarma gibi basit aritmetik işlemlerini öğrenebilecek düzeydedir.
- Taklit yetenekleri gelişmiştir. Müzik yeteneklerinden yararlanarak, basit müzik aletleri çalmaya bu yaşlarda başlayabilirler.
- Yüzme de çok iyi bir egzersiz olduğundan bu yaşlarda öğretilmelidir.
- Çocuğun kendine güvenini kazanması, aile içinde önemli bir yeri olduğunu bilmesi için, yaşına ve becerilerine uygun sorumluluklar verilmesi önemlidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder