Bugün yaşadığım bir olayı paylaşmak istedim.
Aslında otizmli çocuğu olan aileler anlatacağım olay gibi konularda sorun yaşar. Okulda etkinlik geçişlerinde, dışarıda, günlük ev içi düzende vs. Konuşabilen konuşarak anlatır, konuşamayan bağırır, ağlar, kaçar... Hepsinin tepkisini gösterme şekli farklılık gösterir.Çünkü bir sonra ki adımda ne olacağını bilmemek onları tedirgin eder. Oysa olacakları somutlaştırırsak, onlar için bir anlam ifade eder. Sizin beyniniz de kurmuş olduğunuz program otizmli bir çocuk için hiçbir şey ifade etmediği gibi onda daha da krize dönüşür. Bunun için bireye etkinlik çizelgesi kullanmayı öğretmek çok önemli... Gelelim dersimize :)
Otizm tanılı 5 yaşındaki öğrencim son zamanlarda ağlayarak geliyordu. Altında yatan sebeplerin bir kısmını çözdük, ağlama kesildi. Bu seferde beş dakika da bir "Bircan ne yapacağız, eve gidecek miyiz, şunu oynamayalım?" gibi soruların arkası kesilmiyor. Çocuk kaygı ve tedirginlikten öğrenemiyor.
Çocuğun tercih yapmasına fırsat vererek istediği etkinlikleri belirledim. Daha sonra benim çocuk için koyduğum hedefleri de ekledim. Hepsi için onun anlayabileceği simgeler bulduk. Sonra onları bir liste haline getirip, sıraladık. Daha sonra her yaptığımız etkinliğin üzerini çizdik, çarpı koyduk (çocuk ne yapabiliyorsa) Geçiş aşamalarında başta zorlandı. O zaman ben yardımcı oldum. Belli bir süre sonra kendisi alışıp, takip etmeye başladı. Sorun ortadan kalktı. Şimdi derse gelince program hazırlamayı dört gözle bekliyor :) Gününü programlamayı öğreniyor. Burada dikkat edilecek noktalar etkinlik süreleri çocuğa uygun olmalı, programın sıralanışında bir uyum olmalı, çocuğunda eğlenmesi önemli...Böylece çocuk bir etkinlik bitince sıradakinin ne olduğunu görsel destek ile görmüş olup stresi azalıyor.
Siz de çocuğunuzla çalışırken, dışarı çıkarken kullanabilirsiniz. Çeşitlendirmek sizin elinizde...
Her çocuk farklı gelişir.
Sorularınız için farkligelisencocuklar@gmail.com
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder